W porównaniu z rokiem 2023 wskaźnik cyrkulacji wzrósł o 0,1 punktu procentowego (pp), jednak jest to jak dotąd najwyższy odnotowany poziom. W porównaniu z rokiem 2015 wskaźnik jest wyższy o 1,0 pp.
W 2024 roku wskaźnik obiegu zamkniętego był najwyższy w Holandii (32,7%), a następnie w Belgii (22,7%) i Włoszech (21,6%). Najniższy wskaźnik odnotowano w Rumunii (1,3%), Finlandii i Irlandii (po 2,0%) oraz Portugalii (3,0%). Różnice w poziomie obiegu zamkniętego między krajami UE zależą od równowagi między nowymi zasobami pozyskiwanymi ze środowiska a zasobami zwracanymi gospodarce.
W latach 2015–2024 wskaźnik obiegu zamkniętego wzrósł w 21 krajach UE. Największy wzrost wskaźnika obiegu zamkniętego w tym okresie odnotowały Malta (+14,0 p.p.), Estonia (+9,1 p.p.), Czechy (+7,9 p.p.), Słowacja (+7,2 p.p.) i Holandia (+5,3 p.p.). Z kolei spadek wskaźnika nastąpił w 6 krajach UE, a najbardziej zauważalny był w Polsce (-4,2 p.p.) i Finlandii (-3,2 p.p.).
W roku 2015 wskaźnik w Polsce wynosił 10,5%, rok później 9,2%, następnie 7,4% oraz 7%, dołek osiągnąl w roku 2022 spadając na 6,7%, w kolejnych dwóch latach wzrósł do 7,8% i 7,7% w roku 2024.
Jeśli chodzi o różne rodzaje materiałów, wskaźnik obiegu zamkniętego w UE w 2024 r. był najwyższy w przypadku rud metali i wyniósł 23,4% (-1,2 pp w porównaniu z 2023 r.), a następnie minerałów niemetalicznych i wyniósł 14,3% (-0,1 pp), biomasy i 9,9% (+0,2 pp) oraz kopalnych materiałów/nośników energetycznych i wyniósł 3,8% (+0,4 pp).
Plan działania na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym z 2020 r. zakłada podwojenie wskaźnika wykorzystania materiałów o obiegu zamkniętym w UE do 2030 r. i osiągnięcie 23,2%.
