Druga połowa 2025 roku okazała się szczególnie brutalna. Ceny recyklatów spadły do najniższego poziomu od dekady, podczas gdy koszty operacyjne – zwłaszcza energii – poszybowały w górę (w grudniu nawet 135 euro za MWh, czyli ponad 40% drożej niż w 2021 roku). Efekt? Marże zysku dla większości polimerów spadły praktycznie do zera.Jak podkreśla Walter Regis, prezes Assorimap-Confimi:
„Zyski zostały niemal całkowicie wymazane. Wytrzymują tylko te firmy, które łączą recykling z innymi aktywnościami – zbieraniem, sortowaniem i dywersyfikacją. To jednak nie jest tylko problem bilansów firm. Mechaniczny recykling to ostatnie ogniwo łańcucha selektywnej zbiórki i realne narzędzie zmniejszania włoskiego wkładu w europejską Plastic Tax. Osłabiając go, osłabiamy cały system.”
Wyjątek, który daje nadzieję – rPET
Jedynym jasnym punktem jest recyklingowany PET (rPET). Po raz pierwszy w historii stał się największym segmentem pod względem obrotów (272 mln euro, +8,8%), wyprzedzając polietylen. Przetworzono ponad 228 tysięcy ton tego materiału. Powód? Unijne dyrektywy SUP, które wymuszają wyższą zawartość recyklatu w butelkach na napoje.Jak zauważa Paolo Arcelli, dyrektor Plastic Consult:
„Dla pozostałych polimerów takie wymagania wejdą w życie dopiero w 2030 roku. Do tego czasu rynek zalewany jest nieuczciwą konkurencją – materiałami sprzedawanymi jako recyklingowane, ale po cenach virgin plastics.”
Czas na zdecydowane działania
Branża liczy 350 aktywnych podmiotów, ponad 240 producentów surowców wtórnych i 88 specjalistycznych zakładów przetwarzających plastik pochodzący z odpadów konsumenckich. Mimo to boryka się z brakiem odpowiednich kodów celnych, nieuczciwą konkurencją z importu i brakiem konkretnego wsparcia ze strony rządu.
Assorimap apeluje o pilne wznowienie prac ministerialnego zespołu ds. kryzysu recyklingu – tym razem z jasnym mandatem, terminami i wiążącymi umowami w łańcuchu dostaw. Prezes Regis podsumowuje:
„Potrzebujemy dwóch konkretnych rozwiązań: uznania ekologicznej wartości recyklatów (np. poprzez system kredytów węglowych) oraz wprowadzenia realnych obowiązujących wymagań dotyczących stosowania plastiku z recyklingu w produktach i opakowaniach. Tylko wtedy włoska branża odzyska konkurencyjność.”
Sektor recyklingu plastiku nie jest już tylko kwestią ekologii – stał się strategicznym elementem gospodarki obiegu zamkniętego. Czas, by polityka nadążyła za potrzebami rynku.
