Regularna produkcja polipropylenu w kompleksie Polimery Police jest obecnie wstrzymana:
- Problemy techniczne: Fabryka boryka się z poważnymi usterkami technicznymi i wadami instalacji, które ujawniły się podczas fazy rozruchu oraz testów (wcześniej, testowo, udało się wytworzyć ok. 200 tys. ton polipropylenu).
- Potrzebny kosztowny remont: Instalacja wymaga przeprowadzenia zaawansowanych prac naprawczych i modernizacyjnych, bez których wznowienie bezpiecznej działalności jest niemożliwe.
- Termin uruchomienia: Prezes Orlenu Ireneusz Fąfara oficjalnie zapowiedział, że rzeczywisty start stabilnej i komercyjnej produkcji w przejmowanej fabryce nastąpi najwcześniej w 2027 roku.
Problemy techniczne kompleksu Polimery Police mają charakter strukturalny i systemowy. Instalacja została zaprojektowana jako zakład produkcji ciągłej, jednak seria krytycznych usterek uniemożliwiła jej stabilne, komercyjne funkcjonowanie.
Zgłaszane przez Grupę Azoty Polyolefins wady i usterki techniczne, które stały się m.in. podstawą do sporów prawnych z generalnym wykonawcą (Hyundai Engineering), obejmują kilka kluczowych obszarów:
1. Niestabilność węzła PDH (Odwodornienia Propanu)
- Wady w kluczowej instalacji: Sercem całego kompleksu jest instalacja odwodornienia propanu (PDH) do propylenu. To na tym etapie dochodziło do najpoważniejszych awarii technicznych. Wszelkie wahania parametrów na tym węźle automatycznie zatrzymywały całą dalszą linię produkcyjną polipropylenu (PP).
2. Problemy z ciągłością pracy i nieplanowane zatrzymania
- Zjawisko "szoku termicznego": Jako instalacja produkcji ciągłej, Polimery Police wielokrotnie doświadczały nagłych, awaryjnych wyłączeń.
- Degradacja urządzeń: Każde niekontrolowane zatrzymanie tak ogromnego i skomplikowanego systemu wiąże się z gwałtownymi zmianami ciśnień i temperatur. Doprowadziło to do mikrouszkodzeń elementów mechanicznych, rozszczelnień oraz przyspieszonego zużycia aparatury chemicznej.
3. Wrażliwość infrastruktury na zakłócenia zewnętrzne (Blackouty)
- Podatność na awarie sieciowe: W czerwcu 2025 roku doszło do potężnego zakłócenia dostaw prądu z zewnętrznej sieci 110 kV. Choć automatyczne systemy bezpieczeństwa zadziałały poprawnie i uchroniły zakład przed katastrofą, to awaryjne, gwałtowne wygaszenie systemów ujawniło brak odpowiedniej odporności i elastyczności całej infrastruktury energetyczno-technologicznej fabryki. Ponowne uruchomienie po takim incydencie wymagało wielodniowych prac naprawczych.
4. Wady materiałowe i konstrukcyjne
- Pozew o usunięcie wad: W oficjalnych dokumentach procesowych kierowanych do Trybunału Arbitrażowego Grupa Azoty wprost zarzuciła wykonawcy wady wykonawcze prac, wady dostarczonych materiałów, urządzeń oraz błędy w dokumentacji projektowej. Wskazuje to, że część aparatury zainstalowanej w fabryce nie spełniała rygorystycznych norm technologicznych niezbędnych do bezpiecznej syntezy chemicznej pod wysokim ciśnieniem.
Wszystkie te czynniki spowodowały, że instalacja – zamiast produkować planowane 437 tysięcy ton polipropylenu rocznie – stwarzała ryzyko technologiczne. Z tego powodu nowy inwestor zdecydował, że fabryka nie zostanie uruchomiona "w stanie zastanym". Przeznaczone fundusze zostaną w pierwszej kolejności skierowane na głęboki, kosztowny remont modernizacyjny, który wyeliminuje te błędy konstrukcyjne i pozwoli na bezpieczny start w 2027 roku.
Destrukcja operacyjna instalacji (Hibernacja)
- Instalacja PDH w pierwszej połowie 2025 roku działała z dyspozycyjnością zaledwie 40%, a od lipca stoi całkowicie nieczynna.
- W IV kwartale 2025 roku fabrykę wprowadzono w stan hibernacji. Aby zdobyć jakiekolwiek środki na przetrwanie (płynność), w I kwartale 2026 roku spółka zdecydowała się na zsypanie i wyprzedaż katalizatora w celu odzysku platyny. Wstrzymanie produkcji uniemożliwiło realizację strategii sprzedażowej i rynkowej.
Dramatyczna kondycja finansowa Grupy Azoty Polyolefins S.A.
Dane liczbowe bezpośrednio z bilansu oraz rachunku zysków i strat potwierdzają stan głębokiej niewypłacalności i technicznego bankructwa spółki:
1. Przeogromna strata bilansowa i ujemne kapitały
- Drastyczna strata netto: Spółka zamknęła rok 2025 gigantyczną stratą netto w wysokości 4 342 109 tys. PLN (ponad 4,34 mld zł). Rok wcześniej strata wynosiła „tylko” 91 443 tys. PLN.
- Całkowite zjedzenie kapitałów (Ujemny kapitał własny): Skumulowane straty doprowadziły do ujemnego kapitału własnego. Wynosi on -4 340 476 tys. PLN. Zobowiązania spółki drastycznie przewyższają cały jej majątek.
2. Załamanie sprzedaży i wzrost kosztów finansowych
- Krah przychodów operacyjnych: Przychody ze sprzedaży skurczyły się o blisko 2/3 (o 64%), spadając z poziomu 1 058 615 tys. PLN w 2024 roku do zaledwie 376 223 tys. PLN w 2025 roku. Przełożyło się to na stratę brutto ze sprzedaży na poziomie -508 806 tys. PLN.
- Wzrost kosztów obsługi długu: Koszty finansowe wystrzeliły w górę z 88 516 tys. PLN do 597 168 tys. PLN. Powodem było zaprzestanie aktywowania odsetek i ujęcie ich bezpośrednio w rachunku zysków i strat (odsetki od kredytów wyniosły 277,3 mln zł, a od pożyczek 293,7 mln zł).
3. Ekstremalne zadłużenie krótkoterminowe
- Miliardowy ciężar do natychmiastowej spłaty: Zobowiązania krótkoterminowe (płatne w ciągu 12 miesięcy) wzrosły do kwoty 6 001 209 tys. PLN (6 mld zł).
- Wymagalność kredytów: W pozycji tej kluczowe są zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek krótkoterminowych opiewające na 5 449 354 tys. PLN. Wynika to z postawienia przez banki w stan natychmiastowej wymagalności wszystkich kredytów uprzywilejowanych w styczniu 2026 roku.
4. Pustki w kasie operacyjnej i zamrożona gotówka
- Środki o ograniczonej możliwości dysponowania: Chociaż na koniec okresu spółka wykazuje 131 211 tys. PLN w środkach pieniężnych, to aż 129 421 tys. PLN (98,6% całej gotówki) posiada ograniczoną możliwość dysponowania. Pieniądze te zostały zablokowane na rachunkach przez Agenta Zabezpieczeń (Bank Pekao S.A.) w ramach egzekucji wierzytelności bankowych.
- Brak wolnego kapitału: Wolne środki pieniężne, którymi spółka mogła faktycznie operować na dzień bilansowy, wynosiły zaledwie 1 790 tys. PLN (różnica sumy całkowitej i środków zablokowanych).
5. Drastyczny spadek wartości aktywów
- Sumaryczna wartość aktywów (majątku) spółki stopniała z poziomu 6 486 184 tys. PLN do zaledwie 1 768 552 tys. PLN. Było to bezpośrednią konsekwencją ujęcia w pozostałych kosztach operacyjnych gigantycznych odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości aktywów niefinansowych w kwocie 4 322 856 tys. PLN (rozbitych na środki trwałe i licencje).
Na podstawie szczegółowej noty dotyczącej testu na utratę wartości aktywów niefinansowych, łączny odpis aktualizujący wartość majątku produkcyjnego wyniósł 4 322 856 tys. PLN.
Księgowo kwota ta została podzielona na rzeczowe aktywa trwałe (4 202 005 tys. PLN) oraz wartości niematerialne i prawne, czyli głównie licencje i oprogramowanie techniczne (120 851 tys. PLN).
Oto jak precyzyjnie rozłożyły się te koszty na poszczególne instalacje i węzły technologiczne (w tysiącach złotych):
1. Instalacja PDH (Odwodornienia Propanu)
To serce kompleksu, którego trwała awaria z lipca 2025 roku wywołała konieczność przeprowadzenia testu i odpisów. Łącznie przypisano tu największą stratę wartości:
- Środki trwałe: 1 412 339 tys. PLN
- Wartości niematerialne (licencja): 68 169 tys. PLN
- Razem dla PDH: 1 480 508 tys. PLN
2. Instalacja AUX (Instalacje Pomocnicze i Systemy Wspólne)
Infrastruktura wspierająca i jednostki pomocnicze odnotowały drugi największy odpis wartości:
- Środki trwałe: 1 210 567 tys. PLN
- Wartości niematerialne (licencje): 7 964 tys. PLN
- Razem dla AUX: 1 218 531 tys. PLN
3. HST (Morski Terminal Gazowy / Baza Magazynowo-Przeładunkowa)
Infrastruktura portowa wraz z bazą zbiorników surowcowych:
- Środki trwałe: 671 172 tys. PLN
- Wartości niematerialne (oprogramowanie): 392 tys. PLN
- Razem dla HST: 671 564 tys. PLN
4. Instalacja PP (Produkcji Polipropylenu)
Lina technologiczna polimeryzacji w fazie gazowej:
- Środki trwałe: 583 021 tys. PLN
- Wartości niematerialne (licencja i oprogramowanie): 43 634 tys. PLN (w tym 37 722 tys. PLN za samą licencję)
- Razem dla PP: 626 655 tys. PLN
5. PPL (Infrastruktura Logistyczna Polipropylenu)
Węzeł logistyki, pakowania i spedycji gotowego polipropylenu:
- Środki trwałe: 324 906 tys. PLN
- Wartości niematerialne (licencja): 692 tys. PLN
- Razem dla PPL: 325 598 tys. PLN
Podsumowanie struktury odpisu:
- Rzeczowe aktywa trwałe ogółem: 4 202 005 tys. PLN
- Wartości niematerialne i prawne ogółem: 120 851 tys. PLN
- Suma odpisów na instalacje: 4 322 856 tys. PLN
Warto zauważyć, że kwota ta idealnie pokrywa się z pozycją „Utworzenie odpisów aktualizujących” ujętą w pozostałych kosztach operacyjnych i skorygowaną w rachunku przepływów pieniężnych (Cash Flow).
