11.11.2025 włoscy recyklerzy rozpoczęli bezterminowy strajk, zamykając instalacje produkcyjne w proteście przeciwko braku pomocy państwa dla sektora doświadczanego trwałą dekoniunkturą.
Jak wynika z pierwszych doniesień, ogółem produkcji zaprzestało 86 zakładów recyklingu mechanicznego, 64 w północnych Włoszech (32 na północnym zachodzie) i 20 na południu i wyspach. Do chwili strajku we Włoszech funkcjonowało ok 350 firm recyklingowych.
Jak wyjaśnił Walter Regis, prezes Assorimap, krajowego stowarzyszenia firm recyklingowych, akcja wynikała z „braku pilnych działań ratunkowych dla sektora”.
„Placówki składowania i sortowania są już przeciążone i przekraczają dozwolone limity” – ostrzegł kilka dni po rozpoczęciu strajku Walter Regis – „a jeśli my, recyklerzy, całkowicie przestaniemy przetwarzać partie odpadów, system sortowania ulegnie zahamowaniu w ciągu kilku tygodni. Wtedy nie będzie już miejsca na składowanie plastiku zbieranego selektywnie przez mieszkańców”.
27.11.2025 krajowe konsorcja zgłosiły, że 14 000 ton odpadów z tworzyw sztucznych nie zostało przeznaczonych do recyklingu, co spowodowało, że ilość odpadów przekroczyła możliwości magazynowe włoskich centrów sortowania.
Aby temu zaradzić, podjęto decyzję o przekazaniu tysięcy ton tworzyw sztucznych do odzysku energii w ciągu najbliższych dwóch miesięcy, przewidując szczyt produkcji odpadów plastikowych w okresie Bożego Narodzenia, co stoi w jawnej sprzeczności z postanowieniami artykułu 179 Jednolitego Prawa Ochrony Środowiska (Dekret ustawodawczy z dnia 3 kwietnia 2006 r., nr 152) zatytułowanego „Kryteria priorytetowe w gospodarce odpadami”.
Sytuacja jest więc napięta. Środowiska recyklingowe podczas ostatniego spotkania z włoskim Ministerstwem Środowiska (25.11) zgłosiły szereg postulatów, których celem jest poprawa koniunktury w branży. Najważniejsze z nich to:
- Ustanowienie ulgi podatkowej na zakup produktów zawierających materiały pochodzące z recyklingu.
- Zaostrzenie kontroli celnych importu tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu i produktów pokrewnych, w tym zgodności z przepisami dotyczącymi kontaktu z żywnością, z możliwością wprowadzenia przepisów doraźnych.
- Promocja lokalnego recyklingu zniechęcająca do importu materiałów z zagranicy.
- Szybsze wprowadzenie zasad PPWR.
- Wdrożenie środków mających na celu ulgę podatkową na surowce wtórne i obniżenie podatku VAT od materiałów pochodzących z recyklingu, ograniczonych do certyfikowanych i zweryfikowanych materiałów pochodzących z recyklingu.
- Bardziej rygorystyczne przestrzeganie minimalnych kryteriów środowiskowych wraz ze wzmożonymi kontrolami – i powiązanymi z nimi sankcjami – w zakresie dostaw materiałów zawierających surowce pochodzące z recyklingu oraz przyjęcie jednolitych norm jakościowych dla materiałów w ramach ustawodawstwa „ Koniec z odpadami ”.
- Priorytetowy dostęp recyklerów do odpadów pochodzących z sortowania i recyklingu.
- Redukcja kosztów energii dla przedsiębiorstw wykraczająca poza obecnie dostępne mechanizmy.
O początku strajku włoskich recyklerów pisaliśmy TUTAJ
