Niemiecki przemysł chemiczno-farmaceutyczny, uznawany dotychczas za jeden z głównych motorów napędowych tamtejszej gospodarki, znalazł się w głębokim, strukturalnym kryzysie. Najnowszy raport półroczny Stowarzyszenia Przemysłu Chemicznego (VCI) za 2026 rok nie pozostawia złudzeń: spadek produkcji, kurczące się obroty i dramatyczny odpływ inwestycji to efekt wieloletnich zaniedbań i utraty konkurencyjności międzynarodowej.
Pozorna stabilizacja i geopolityczna „kroplówka”
Choć pierwsze półrocze 2026 roku przyniosło minimalne odbicie w porównaniu do fatalnej końcówki ubiegłego roku, przedstawiciele VCI wprost nazywają sytuację „rozczarowującą”. Co gorsza, chwilowa stabilizacja na rynku krajowym nie wynika ze wzrostu siły niemieckiej gospodarki, lecz z zawirowań geopolitycznych. W obawie przed paraliżem dostaw spowodowanym wojną w rejonie Zatoki Perskiej, firmy zaczęły gwałtownie uzupełniać zapasy. Blokada strategicznej cieśniny Ormuz na chwilę osłabiła też azjatycką konkurencję.
„To tylko krótka pauza, a nie zmiana trendu” – ostrzega prezydent VCI, Markus Steilemann. Produkcja w pierwszym półroczu spadła o kolejne 3% rok do roku, a obroty skurczyły się do 106 miliardów euro. Prognozy na cały rok przewidują dalszy spadek produkcji o 1,5%.
Katalog niemieckich słabości: co dławi przemysł?
Raport VCI bezlitośnie punktuje systemowe problemy, które paraliżują niemieckich przedsiębiorców i sprawiają, że kraj ten drastycznie zostaje w tyle za globalnymi liderami. Do najważniejszych hamulców rozwoju należą:
- Zaporowe koszty energii – wysokie ceny prądu i surowców niszczą rentowność produkcji.
- Paraliżująca biurokracja – skomplikowane i przewlekłe procedury urzędowe blokują rozwój.
- Wlokące się procedury wydawania pozwoleń – czas oczekiwania na decyzje administracyjne uniemożliwia szybkie reagowanie na zmiany rynkowe.
- Wysokie podatki i koszty pracy – obciążenia fiskalne i socjalne drastycznie obniżają konkurencyjność niemieckich firm na tle Azji czy USA.
Inwestycyjny dramat i widmo deindustrializacji
Najbardziej alarmującym sygnałem jest jednak ucieczka kapitału. Inwestycje w zakresie środków trwałych spadają już trzeci rok z rzędu i są obecnie o blisko 15% niższe niż w 2023 roku. Lokalne moce produkcyjne są likwidowane, a nowe projekty omijają Niemcy szerokim łukiem. Produktywne inwestycje netto w tym kraju stanowią zaledwie fatalne 0,2% PKB.
Biznes traci cierpliwość do polityków. Z wewnętrznych badań VCI wynika, że ponad 80% firm uważa, iż niemiecki rząd lekceważy realne ryzyko deindustrializacji kraju. Zapoczątkowany przez koalicję rządzącą pakiet reform jest postrzegany jedynie jako „pierwszy krok” do zrzucenia regulacyjnych kajdan, jednak tempo zmian jest wciąż zbyt wolne. Bez natychmiastowego zwrotu i głębokich reform strukturalnych, serce niemieckiego przemysłu może bezpowrotnie przestać bić.
