Komisja Europejska oficjalnie otworzyła nabór dowodów (call for evidence) mający sformułować ramy prawne dla poziomów zawartości recyklatu w opakowaniach z tworzyw sztucznych pod egidą rozporządzenia PPWR. Ta techniczna inicjatywa zadecyduje o tym, jak przetwórcy będą obliczać, weryfikować i sprawozdawać udział surowców wtórnych, a także jak traktowane będą tworzywa importowane spoza UE. Czasu na reakcję jest niewiele – branża ma czas na zgłaszanie uwag za pośrednictwem portalu Have Your Say wyłącznie do 16 września 2026 roku.
Trzy akty wykonawcze: Co dokładnie jest na stole?
Inicjatywa legislacyjna została podzielona na trzy fundamentalne filary techniczno-prawne, które bezpośrednio wpłyną na codzienne operacje zakładów przetwórczych:
- Metodologia obliczania i weryfikacji: Standaryzacja profesjonalnych procedur określających realny udział recyklatu w gotowym produkcie opakowaniowym. Ma to zapobiec stosowaniu rozbieżnych metod przez poszczególne państwa członkowskie i wyrównać warunki konkurencji na Jednolitym Rynku.
- Kryteria zrównoważonego rozwoju dla technologii recyklingu: Określenie, które procesy technologiczne (zarówno mechaniczne, jak i zaawansowane/chemiczne) będą uznawane za zgodne z surowymi wymogami ochrony środowiska i zdrowia.
- Warunki importu dla rynków trzecich: Zasady akceptacji recyklatów oraz gotowych artykułów z zawartością tworzyw wtórnych pochodzących spoza Unii Europejskiej.
Unijni urzędnicy chcą pozyskać twarde dane rynkowe, m.in. o rocznym wolumenie importowanego recyklatu w rozbiciu na konkretne typy polimerów, udziale opakowań z państw trzecich na rynku UE oraz stosowanych obecnie systemach certyfikacji (Chain-of-Custody / bilans masowy).
Nadchodzące minima dla plastiku (Perspektywa 2030)
Przypomnijmy, że zgodnie z Artykułem 7 rozporządzenia PPWR, od 1 stycznia 2030 roku wchodzą w życie wiążące, minimalne progi zawartości recyklatu pochodzącego z odpadów konsumenckich (PCR – Post-Consumer Recycled). Wartości te będą kalkulowane jako średnia roczna dla konkretnego zakładu produkcyjnego:
Typ opakowania z tworzywa sztucznego | Minimum od 2030 roku | Cel na 2040 rok
Wrażliwe na kontakt (np. żywność) – na bazie PET | 30% | 50%
Wrażliwe na kontakt – materiały inne niż PET | 10% | 25%
Jednorazowe plastikowe butelki na napoje | 30% | 65%
Pozostałe opakowania z tworzyw (np. chemia, logistyka) | 35% | 65%
Ważne dla technologów: Odpady poprodukcyjne (PIR – Post-Industrial Recyclate) nie będą wliczane do powyższych limitów. Elementy plastikowe stanowiące mniej niż 5% całkowitej masy całego opakowania są zwolnione z wyliczeń.
Krytyczny głos branży: Ryzyko opóźnień legislacyjnych
Komisja Europejska deklaruje, że akty delegowane i wykonawcze zostaną ostatecznie przyjęte do 31 grudnia 2026 roku. Jednak doświadczeni przedstawiciele sektora tworzyw sztucznych pozostają sceptyczni.
Martin Engelmann, dyrektor generalny Niemieckiego Stowarzyszenia Opakowań z Tworzyw Sztucznych (IK), publicznie wskazał, że harmonogram ten jest wysoce nierealistyczny. Jako analogię podaje bliźniacze procedury dla baterii, gdzie konkretne propozycje przedstawiono dopiero tuż przed ostatecznym terminem. Według szacunków IK, obecne zbieranie dowodów może opóźnić wdrożenie przepisów wykonawczych o co najmniej kilka miesięcy.
Co więcej, Engelmann podkreśla, że poprawki wprowadzone w trakcie tzw. trilogów do ustępów 8–10 w Artykule 7 PPWR są niekompletne i momentami sprzeczne. Przekształcenie ich w spójne, niedyskryminujące nikogo prawo techniczne będzie dla urzędników ogromnym wyzwaniem.
Gdzie jesteśmy dzisiaj?
Konsultacje zbiegają się w czasie z wejściem w życie pierwszych, bezpośrednich restrykcji PPWR. W połowie sierpnia 2026 roku oficjalnie zaczęły obowiązywać unijne ograniczenia dotyczące stosowania związków PFAS w opakowaniach mających kontakt z żywnością oraz wymogi dotyczące sporządzania Deklaracji Zgodności (DoC). Równolegle Komisja opublikowała już dedykowaną metodologię raportowania recyklingu chemicznego dla butelek PET, co ma stanowić punkt wyjścia dla standaryzacji bilansu masowego w całej UE.
Dla przetwórców najbliższe tygodnie to ostatni moment na realne wpłynięcie na kształt metodologii weryfikacji dostawców i ochrony rodzimego rynku przed niezweryfikowanym, tańszym recyklatem z Azji czy Ameryki Północnej. Uwagi techniczne i raporty analityczne można składać bezpośrednio na platformie KE.
